Ιδιορυθμίζοντας...

Σάββατο, Απριλίου 22, 2006

Βλέπω και ακούω!

Έχω αυτό το blog 2 μήνες και 4 μέρες και δε σας έχω μιλήσει καθόλου για τη ζωή μου: μουσική και φωτογραφία.

"Η μουσική είναι η ζωή μου", πόσες φορές αλήθεια θα το έχει ακούσει ή διαβάσει. Δεν πίστευα πως μπορεί κάποιος να ζει τη μουσική, πως είναι δυνατόν να υπάρχουν άνθρωποι που δε ζουν παρά μόνο για τη μουσική. Μέχρι που δέθηκα με το Hip Hop. Φυσικά και δεν πρόκειται για συγκροτήματα όπως οι Goin' Through, ούτε για rappers όπως ο Μαζωνάκης. Πρόκειται για την "κρυμμένη" πλευρά αυτής της μουσικής. Πρόκεται για τους FF.C, για τους Razastarr, τους (παλιούς-καλούς) ΝΕΒΜΑ, για τους Active Member, για τη Sadahzinia (ναι Τάσο, Γιολάντα τη λένε...).

Θα ακουστεί υπερβολικό αλλά δεν είναι: αυτή η μουσική έχει την ικανότητα να διαμορφώνει χαρακτήρες. Μπορώ να πω πως ήμουν αρκετά συντηρητικός πριν καιρό. Όσον αφορά στη συμπεριφορά, στον τρόπο σκέψης, σχεδόν στα πάντα. Αυτή η μουσική όμως άλλαξε πολλά πράγματα. Απέκτησα ανατρεπτική σκέψη (πράγμα για το οποίο είμαι ευγνώμων και στον πατέρα μου), απέκτησα θάρρος (λιγάκι έστω), απέκτησα και λίγο πείσμα είναι η αλήθεια. Απέκτησα ίσως υπερβολική αυστηρότητα όσον αφορά σε θέματα σχέσεων, δε μου έχει βγει σε κακό όμως. Έμαθα τι σημαίνει φίλος και τι απλά γνωστός, έμαθα πόσο εύκολα κάποιος που (υποτίθεται) ανήκει στην πρώτη κατηγορία μπορεί να πάει στη δεύτερη. Έμαθα για το συμφέρον στις σχέσεις, για το πως μπορεί να γίνει ο κεντρικός άξονάς τους και για το πως (αν το αφήσουν φυσικά) μπορεί να τις σκοτώσει. Έμαθα και για εμένα: έμαθα να αναγνωρίζω τα καλά και τα κακά μου, να κρατάω τα καλά και να, προσπαθώ έστω, να αλλάξω τα κακά. Βρήκα όμως και έναν διαφορετικό τρόπο να εκφράζομαι. Ανώνυμα μάλλον, πίσω από τη μάσκα του "
Ιδιορυθμιστή", μπορώ να λέω αυτά που αισθάνομαι, χωρίς ντροπή, χωρίς ενδοιασμούς.

Γι'αυτό νομίζω πως αυτή η μουσική το αξίζει αυτό το post... Της το χρωστάω άλλωστε!

Από την άλλη υπάρχει και η φωτογραφία! M'έναν καθηγητή μου "τσακωνόμαστε" για το αν είναι τέχνη ή όχι η φωτογραφία. Ίσως δε μετράει και τόσο γιατί ξέρετε τι λέω; Μια εικόνα μπορεί ν'αποτυπώσει πολλά: στιγμές χαράς, λύπης, ανυπομονησίας, βαρεμάρας, θυμού... Δε μπορείς να ξεφύγεις με τίποτα γιατί ο ορισμός της στιγμής χάνει τη δύναμή του, ένα nanosecond γίνεται αιωνιότητα! Η φωτογραφία είναι υπέροχη, καλή ή κακή, θολή ή καθαρότατη, τραβηγμένη με υπομονή ή βιαστικά. Είναι υπέροχη διότι...μιλά! Καλός φωτογράφος δεν είμαι, ούτε κουβαλάω πάντα μια φωτογραφική μηχανή μαζί μου. Είμαι όμως πιστός οπαδός του
"μια εικόνα αξίζει ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ χίλιες λέξεις". Νομίζω πως μια εικόνα μπορεί να πει όσα δε μπορούν να πουν μαζί οι καλύτεροι ποιητές.

Άλλωστε πρώτα δημιουργείς μια εικόνα και μετά την περιγράφεις...

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home