Ιδιορυθμίζοντας...

Τρίτη, Απριλίου 11, 2006

Σα δροσοσταλίδα...

Γενικά απεχθάνομαι τη γκρίνια. Μ'ότι αυτή συνεπάγεται. Δηλαδή κακομοιριά, ξεφυσητά, αναστεναγμοί βαθιοί, βογκητά ατελείωτα. Τις τελευταίες μέρες όμως θέλω να ξεφυσήξω χωρίς σταματημό! Έχω τόσον αέρα μέσα μου που νομίζω πως αν πηδήσω ψηλά μπορώ να πετάξω, σαν αερόστατο.

Ο λόγος; Οι λόγοι μάλλον! Πρώτα απ'όλα οι Πανελλαδικοί (...Διαγωνισμοί, γιατί περί τέτοιων πρόκειται). Για τα Μαθηματικά μου ήξερα κάποια πράγματα, είχα γνώση των πράξεών μου. Αλλά η...αρρώστια εξαπλώθηκε στις ΑΟΔΕ και στον Προγραμματισμό! Αποδείξεις; Να φαν κι οι κότες: άλλες απαντήσεις σ'άλλες ερωτήσεις στις ΑΟΔΕ (το μεγάλο σπάσιμο είναι πως αν αυτές τις απαντήσεις τις έδινα στις σωστές ερωτήσεις θα ήταν πολύ καλά), "σαλάτα" οι εντολές στον Προγραμματισμό:

*Για i από 1 μέχρι 100 επαναλαβή! (Σας άρεσε έ; Κι εμένα...)
*Όσο Α<>0 τότε! (Κορυφαίο κι αυτό!)
*Γράψε "Δώσε την ηλικία"
Η (όχι, ξέρω να γράφω. Το -Η- είναι η μεταβλητή, ένα "Διάβασε" λείπει. :P)

Και όχι, κυρίες και κύριοι, όχι. Δε μου έφταναν όλα τ'άλλα, ο έρωτας πιστοποιήθηκε (δυστυχώς, μέχρι στιγμής, μόνο εκ μέρους μου). Είμαι ερωτευμένος.-

"...Χάραξε και δε νυστάζω, σκέφτομαι τι μου 'πες χθες
άσε με να σε κοιτάζω, κι άμα ξημερώσει ότι θες..."


(Το έγράψα με μπλε, είναι λέει το χρώμα της ελπίδας)

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home